طوبی

عدالت میان فرزندان

سمیه آزادبر — 14:45:00 +0430 دوشنبه، 11 اردیبهشت 1396

هنگامی که پیامبر خدا با یارانش سخن می گفت کودکی وارد شد و رفت در گوشه ای از مسجد به پدرش رسید. پدر دست بر سرش کشید و وی را بر زانوی راست خود نشاند. اندکی که گذشت دختر او آمد و رفت تا اینکه به او رسید. او به سر وی نیز دست کشید و روی زمین نشاند
پیامبر خدا فرمود چرا او را بر زانوی دیگرت ننشاندی؟

مرد دخترش را بر زانوی دیگری نشاند پیامبر خدا فرمود: هم اکنون عدالت ورزیدی

العیال ج1 ص 173 ح 36

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

آموزش قرآن به کودکان

سمیه آزادبر — 12:07:00 +0430 دوشنبه، 11 اردیبهشت 1396

پیامبر خدا: هیچکس نیست که به فرزندش قرآن بیاموزد ٬ مگر آنکه روز قیامت بر سر پدر و مادرش تاج پادشاهی گذاشته می شود و دو لباس بر آنها پوشانده می شود که مردم همانند آن را ندیده اند.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

برداشتن کام کودک:

سمیه آزادبر — 11:49:00 +0430 دوشنبه، 11 اردیبهشت 1396

مقصود از این عمل مالیدن مقداری تربت سید الشهدا علیه السلام و آب فرات به کام نوزاد است.

حکمت این کار آن است ، که حق طلبی ، عدالت خواهی و دوستی اهل بیت ، در آغاز زندگی در جان کودک نفوذ کند. چنان که در برخی روایات به این معنا اشاره شده است.

جواهر الکلام جلد 5،ص 67ح142

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

بهترین نام دختران

سمیه آزادبر — 23:09:00 +0330 دوشنبه، 23 اسفند 1395

دَخَلتُ علی أبی عبدالله علیه السلام وَ اَنَا مَغمُومٌ مَکرُوب، فَقال لی: «یا سَکُونی،ما غَمُّکَ؟»، فَقُلتُ: «وُلِدَت لی اِبنَةٌ»، فقال: «یا سکونی! عَیَ: الاَرضِ یقلُها وَ عَلیَ اللّهِ رِزقُها، تَعیشُ فی غَیر اَجَلِکَ،و تأکُلُ مِن غَیرِ رِزقِکَ، فَسری وَ اللّهِ عَنّی فَقالَ:ما سَمَّیتَها؟قُلتُ:فاطمة،قال: آه! آه! ثُمَ وَضَعَ یَدَهُ عَلی جَبهَتِهِ اِلی اَن قالَ : اَمّا اِذا سَمَّیتَها فاطِمَة،فَلا تَسُبَّها، وَ لا تَلعَنها وَ لا تَضرِبها

سکونی گوید: بر امام صادق وارد شدم در حالیکه محزون و اندوهگین بودم.امام به من فرمود:ای سکونی! چرا اندوهگینی؟ عرض کردم صاحب دختر شده ام.امام فرمود:ای سکونی سنگینی اش بر زمین است و روزی اش بر خدا، عمرش از عمر تو جدا و روزیی که می خورد غیر از روزی توست.سکونی گوید:به خدا سوگند!حزن و اندوه از من رخت بر بست. سپس امام فرمود:او را چه نامیدی؟ عرض کردم:فاطمه.حضرت فرمود:آه،آه،آه. آنگاه دست خود را بر پیشانی نهاد… سپس فرمود: حال که او را فاطمه نامیدی هرگز دشنامش مده،نفرینش مکن و او را مزن

.(وسائل الشیعه- جلد 15)

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.